Het laatste nieuws omtrent Free vanuit Cancun , wat trouwens « addersnest » betekent. 7 januari 2010.

Na de ontvoering op 9 december van Ana Fernandez , Free zijn moeder - die gelukkig snel werd beëindigd door de politie van Cancun - door 4 misdadigers , ingehuurd om haar te vermoorden,  leek het erop dat de zaak in beweging kwam. Misschien werd men zich er van bewust dat de moord op een moeder die de onschuld van haar zoon  tegen over de leugens en manipulaties van haar machtige tegenstander komt bepleiten niet per se het goede middel is om de publieke opinie, die dagelijks door de pers wordt voorgelicht, te  kalmeren . Onze tegenstander, in de persoon van het parlementslid Alain Ferrat Mancera , vond het nodig om zijn betrokkenheid in deze affaire te ontkennen, wat de publieke kritiek , verre van overtuigd, pas echt deed ontvlammen. (Het verhaal doet de ronde dat Alain Ferrat zich eigenlijk heel tevreden voelde dat de ontvoering niet was geslaagd, want anders zou hij wel eens de eerste veroordeelde tot de doodstraf geweest kunnen, waarvoor zijn Groene(sic) Partij een wetsontwerp heeft ingediend.)

En zo was het dus dat op 12 december de procureur van de staat Quintana Roo, op eigen initiatief, aan Ana – wederom op het oorlogspad tegen het Cancuniaanse onrecht na haar bevrijding uit de wagen van de ontvoerders door de politie - voorstelde om beroep aan te tekenen wegens ontoereikend bewijs (Incidente de Desvanecimiento de Datos).  Gezien de video , die duidelijk laat zien dat Free wordt aangevallen door zijn aanklagers, ondersteund door verklaringen van 2 getuigen aanwezig op het moment van de aanval op Free, zei de procureur verzekerd te zijn van een nietigverklaring van de feiten aangedragen door de aanklagers en dus van een snel einde van het hele verhaal. Een week lang klonk het in de pers van Cancun als of het een beklonken zaak was , Free zou eruit komen. De hype was zo sterk dat velen er in geloofden.

Waarschijnlijk omdat ze zich in de hoek gedrongen voelde, heeft de familie Ferrat Mancera toen een persconferentie georganiseerd om te zeggen dat het zelf-verklaarde slachtoffer, Ivan Ferrat, zich alweer veel beter voelde , wat iedereen kon zien ,en dat hij Free vergaf! De aanvaller die het slachtoffer vergeeft! Maar we wilden niet moeilijk doen over zo’n klein pesterijtje. Inderdaad, de euforie was van dien aard dat de consuls van Spanje en Nederland ter plaatse publiekelijk verklaarden dat de zaak zich op een gunstige manier leek te ontwikkelen. Voor ambtenaren die getraind zijn om nooit victorie te kraaien voordat de laatste tegenstand overwonnen is betekende deze uitspraak zo goed als een bevestiging van het aanstaande happy end.

Maar nee, op 24 december 2009  verklaarde rechter Victor Echeverria Thun dat de video en de getuigen van Free de aanklacht niet ontzenuwden en dat Free opgesloten bleef. Met een creatieve toepassing van de rechtsregels deed de rechter Free een absoluut onrecht aan.  De valse getuigenissen van de aanklagers werden niet eens ter sprake gebracht want de tegenstrijdige interpretaties van de woorden van Frees’ getuigen hadden deze al ontkracht. In plaats van zich aan de woorden van zijn Procureur te houden, deed ook het openbaar ministerie zijn uiterste best om de getuigen à décharge als ongeloofwaardig neer te zetten.

Alsof de familie Ferrat Mancera de verandering van de uitspraak voelde aankomen kwam Ivan aan de pers vertellen dat hij zijn “pardon” weer introk. Hij was zich er van bewust geraakt dat hij voor de kosten van zijn hospitalisering zou moeten opdraaien en daar kon hij toch echt niet mee leven. De “vergeving” werd van een moreel gebaar terug gebracht tot een slechte boekhoudkundige rekensom.

Bij een dergelijke onzekere situatie, vol intimidaties, is het moeilijk om een doeltreffende, legale verdediging te organiseren. Terwijl de eerste advokaten doelbewust  besloten om de voor Free ontlastende video niet in te brengen als bewijsmateriaal , lijkt de huidige advokaat onbekwaam om de leugens van de aanklagers en hun getuigen te ontkrachten. De eerste getuige, zoon van een ex-politiebaas in Cancun, is zelfs nog geeneens verhoord. Van de  31  aanvullende informatievragen, aangevoerd door het openbaar ministerie en de aanklagers – een zaak om het proces en de gevangenhouding van Free zo lang mogelijk  rekken - is het verzoek om deze Jose Montiel te verhoren, de aanklager en één van de aanvallers van Free, tot voor het allerlaatste bewaard. In de tussentijd worden de geplande onderzoeken gesaboteerd door de aanklagers (Ferrat en vrienden) door niet op te komen dagen, zodat het onderzoek verdaagd moet worden of zelfs door onze eigen advocaat die spoorloos is sinds 4 januari!  Zo werd de rechter gedwongen om het psychiatrisch onderzoek van Free van 7 januari te verdagen naar 18 april aanstaande. Omdat we in het ongewisse zijn omtrent het lot van onze advocaat , ontvoerd of zich schuilhoudend voor de wraakacties van de Ferrat Manceras, zijn we dus op zoek naar een ‘buitenlandse ‘advocaat - van buiten de staat Quintana Roo - die makkelijker weerstand kan bieden aan de druk van het “addernest” genaamd Cancun. Op deze manier hopen we de stokken die de familie Ferrat in de wielen van het recht steekt te kunnen breken en het de lokale justitie te vergemakkelijken om te oordelen volgens kennis van zaken.

Gelukkig begint de internationale druk die veroorzaakt wordt door de petitie actie, door de manifestaties ter ondersteuning van Free in Europa en door de interventie van zijn familie bij politieke autoriteiten in verschillende landen, vruchten af te werpen en wordt zodoende de burgerlijke samenleving van Cancun gedwongen om zich er rekenschap van te geven dat het om een reëel probleem gaat dat hen door de familie Ferrat Mancera kadoo werd gedaan: machtsmisbruik ten nadele van hun internationale clientèle.